Άγιος Λουκάς ο Ιατρός

Το 1904 ξεσπά ο Ρωσο-Ιαπωνικός πόλεμος και ο Βαλεντίν εργάζεται στην Άπω Ανατολή ως χειρούργος, όπου και διαπρέπει. Το 1919, και ενώ η Ρωσική Επανάσταση έχει ήδη ξεσπάσει, η Εκκλησία βρίσκεται στο στόχαστρο των Μπολσεβίκων και ο Βαλεντίν, υπέρμαχος της ορθόδοξης πίστης, συλλαμβάνεται για πρώτη φορά. Αργότερα ο γιατρός αφέθηκε ελεύθερος και το 1921 χειροτονήθηκε διάκονος κι έπειτα πρεσβύτερος. Το 1923 τελείται κρυφά η κουρά του σε μοναχό και παίρνει το όνομα Λουκάς. Στα επόμενα χρόνια φυλακίζεται υπό άθλιες συνθήκες και εξορίζεται αρκετές φορές, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Παρ’ όλα αυτά, ο Λουκάς προσφέρει τις υπηρεσίες του στους κατοίκους των διάφορων τόπων της εξορίας του. Παράλληλα ο Άγιος καινοτομεί σε διάφορους τομείς της ιατρικής και συντάσσει συγγράμματα μεγάλης επιστημονικής αξίας. Σημαντική υπήρξε και η προσφορά του κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς προσφέρεται εθελοντικά να εργαστεί για τη θεραπεία των τραυματιών. Το 1942 ο επίσκοπος Λουκάς προάγεται σε αρχιεπίσκοπο του Κρασνογιάρσκ και το 1946 βραβεύεται με το βραβείο Στάλιν για την προσφορά του κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο μεταξύ η υγεία του Λουκά επιδεινώθηκε και τελικά το 1961, σε ηλικία 84 ετών, κοιμήθηκε ο αρχιεπίσκοπος-ιατρός Λουκάς Βόινο-Γιασενέτσκι.